Pamiętam jak w dzieciństwie, gdy miałem około 6-7 lat zgubiłem klucze od mieszkania, a był to efekt moich niefrasobliwych zabaw na trzepaku. Strach przed powrotem do domu bez kluczy od domu był wielki. Także, gdy wracałem do domu to od razu powstała bajka na temat tego jak mnie okradli, a dokładnie zabrali mi mój portfelik w którym było kilka złotych i bezcenne klucze od mieszkania. Rodzicie uwierzyli mi, gdy wchodziłem do domu z ogromnym płaczem.

Co zabawniejsze klucze na drugi dzień się odnalazły w piaskownicy, ale o tym już nie powiedziałem rodzicom, bo zamki w drzwiach zostały już wymienione.

Mi też często zdarzało się zgubić klucze do domu.
Moi rodzice wracali dość późno z pracy a ja oczywiście zgubiłam klucze.
Nie chciało mi się czekać przed domem, i pewnego razu wraz z moją genialną siostro próbowałyśmy otworzyć drzwi wsuwką do włosów. Nieskutecznie.
Aż w końcu weszłyśmy przez okno, które było uchylone

o tak zgubienie kluczy to koszmar z dzieciństwa. Ile się musiałem nasłuchać o odpowiedzialności. Do dziś już żadnych kluczy nie zgubiłem.

Raz zgubiłem klucze w dzieciństwie i miałem nauczkę na całe życie..
wymiana zamków i kazania od rodziców...
nikomu nie życzę takich historii.

Mnie udało się tego uniknąć:)